جمعیت کویر سبز ـ کاشان
بکوشیم قلب سبز زمین از تپیدن نایستد 
قالب وبلاگ
لینک های مفید

این وبلاگ یک وبلاگ شخصی می باشد.

نام آن تنها یک تشابه اسمی بوده و هیچ وابستگی به جمعیت کویر سبز کاشان ندارد.

البته با توجه به ارادتی که به سمن نامبرده دارم جهت اطلاعات بیشتر به سایتشون مراجعه نمایید.

[ دوشنبه شانزدهم تیر 1393 ] [ 11:0 ] [ مدیر سایت ]

نه آداب میزبانی بلد هستیم نه شیوه میهمانی

 

محمد خاکی ـ هر چه فکر می کنم که در کجای آداب و رسوم و فرهنگ کاشانی ها بی احترامی به میهمان آمده باشد، ذهنم به جایی خطور نمی کند. تا بوده همه اش میهمان نوازی و مردمداری بوده است! حال چگونه است که این میهمان نوازی چند سالی است در ایام و مناسبت های ملی و مذهبی به صورت ناقص انجام می شود، جای بسی تعجب است!

اینکه در کاشان از قدیم الایام در مجالس سنتی مدیحه سرایی، چه در عزا و میلادها و چه در ایام ملی همیشه توزیع شربت و چای و شیرینی و غذا و آش نیز برقرار بوده شکی نیست، اما با ورود ظروف یکبار مصرف به چرخه پذیرایی، اینکه چرا فرهنگ استفاده صحیح از آن رواج نیافته، جای سوال است؟! درست است که کاشان، شهر دارالمؤمنین لقب گرفته و مردم ارادت خاصی به ائمه اطهار (علیها سلام) دارند ولی متأسفانه در چند سال اخیر در ایام و جشن های ملی و مذهبی و سرآمد آنها در اعیاد شعبانیه، در پایان شب ها شاهد انبوه ظروف یکبار مصرف در خیابان های سطح شهر هستیم. این در حالی است که تقریباً هر سال و به اشکال مختلف مطالبی مبنی بر آلودگی و چهره کثیف شهر به خاطر نوع برگزاری جشن ها، نوشته و عنوان می شود. اینکه چرا گوش شنوایی در شهر مذهبی دارالمؤمنین کاشان برای این معضل وجود ندارد هم، جای سوال است؟!

آخر در کجای آداب و فرهنگ خانوادگی ما، رسم بر این است که میزبان شربت تعارف کند و دیگر منتظر نماند تا لیوانش خالی را جمع کند؟! به نظر شما، چه حالتی به شما رخ می دهد اگر میهمانتان لیوانش را زیر فرش بگذارد یا آنرا درون حیاط منزلتان پرت کند؟! اگر میهمانتان ظرف آش خود را بعد از خوردن، پشت مبل یا روی یخچال بگذارد چطور؟! یا آنکه صدای خانم همسایه بزند و بگوید: بیایید سفرة میزبان را جمع کنید و ظرفهایش را بشویید؟! خنده دار است نه؟! اما مصادیق همین اوضاع را می توانید در اعیاد شعبانیه و جشن ها و سرورها در سطح شهر ببینید!

هم میزبان و هم میهمان با رفتاری نادرست، باعث آلودگی شهر می شوند. میزبانی که به خاطر ارزان بودن ظروف یکبار مصرف، به جمع آوری آنها اهمیت نمی دهد و حتی زحمت گذاشتن یک نایلون و ظرف مخصوص جمع آوری ظروف را به خود نمی دهد و بدتر آنکه شهروندی که پذیرایی هم می شود در اقدامی خودخواهانه و با بی ادبی کامل، لیوان شربت و کاسه آشی را که میل نموده نه همانجایی که میل نموده بلکه تا چند صد متر دورتر در کوچه و خیابان، درون جوی ها و گاهاً لابلای درختان رها می کند. حال آنکه با این عمل هر دو طرف میزبان و میهمان، شرعاً و قانوناً خود را مدیون دیگر شهروندان می نمایند.

به لحاظ قانونی اینکه، اکثر افرادی که شربت می خورند سواره هستند و ریختن زباله از وسیله نقلیه در سطح معابر، شامل مجازات و جریمه نقدی به مبلغ 30 هزار تومان می باشد، نه اینکه پلیس از خیر درآمد آن در این ایام صرفنظر کند، بلکه به علت ازدحام بیش از حد، و از آنجاکه به نظر می رسد از توانش خارج باشد بنابراین از جریمه کردن انصراف می دهد. اما به هر حال خلاف، خلاف است چه پلیس باشد، چه نباشد.

اما وجة شرعی آن! آیا می دانید ظروف یکبار مصرف رها شده در سطح معابر بعد از جشن ها چه سرنوشتی پیدا می کنند؟ از اواخر همان شب تا اوایل صبح روز بعد پاکبانان زحتمکش شهرداری، با مشقت فراوان اقدام به جمع آوری و نظافت شهر می کنند و اینجاست که فرد توزیع کنندة شربت و آش در مرحله اول خود را مدیون این قشر زحمتکش می کند، چرا که ایشان مجبورند خواب شب را بر خود حرام کرده و دور از خانواده، مشقت جمع آوری این ظروف را به جان بخرند. در حالی که شمای نوعی در بستر خود در حال استراحت هستید. نکتة بعد اینکه جمع آوری این ظروف برای شهرداری بار مالی به همراه دارد. از آنجاکه بخش اعظمی از درآمد شهرداری از عوارض شهروندان همین شهر تأمین می شود و این یعنی اینکه هزینة جمع آوری این ظروف دقیقاً از جیب مبارک من و شما پرداخت می شود و از آنجاکه به طور حتم افراد کثیری از جامعه مخالف این نوع پذیرایی همراه با آلودگی شهر می باشند، میزبان و توزیع کننده محترم شربت و آش ناخواسته، شرعاً خود را مدیون این تعداد از شهروندان ناراضی هم می نماید. چرا که اکثر شهروندان توقع دارند تا عوارض پرداختی صرف عمران و آبادانی شهر شود تا اینکه صرف اموری چون جمع آوری ظروف یکبار مصرف شربت و آش شود.

نکته بعد و جالبی که باید خدمت بانیان خیّر عارض شوم این است که طبق شواهد در شهر یزد، رسم و آیینی وجود دارد که افراد برای شستن ظروف نذری به قولی سر و دست می شکنند. طبق این رسم پسندیده، افراد برای جمع آوری و شستن ظروف هم، نذر می کنند، تا هم کمک احوالی برای بانی باشند و هم شهری تمیز داشته باشند. حال اگر جمع آوری ظروف یکبار مصرف برای بانیان خیّر اینقدر سخت است که نمی خواهند زحمت جمع آوری آن را به خود بدهند و یا به اصطلاح، عارشان می شود که آنها را جمع کند، چه لزوم و اصراری برای دادن شربت و آش و غذا و کثیف کردن خیابان ها و در نهایت مدیون کردن خود به مردم شهر است؟! مگر می شود نذر آنها فقط جنبة آلودگی شهر را داشته باشد؟! مگر نه اینکه پیامبر اسلام(ص) نظافت و پاکیزگی را نشانه ایمان می داند! ذکر این نکته ضروری است که اطلاع رسانی و فرهنگ سازی مسئولین شهر و معتمدین محلی خصوصاً در حسینیه ها و مساجد نیز در کاهش این نوع آلودگی ها، نقش بسزایی خواهند داشت.

در پایان امیدوارم در آستانة ماه مبارک رمضان و به طبع آن در مراسم های افطاری و سحر که پذیرایی ها با ظروف یکبار مصرف انجام می شود دیگر شاهد اینگونه آلودگی معابر سطح شهر نباشیم، حتی اگر میزبان کوتاهی یا سهل انگاری کرد ما میهمانی خوب و تمیز باشیم.

[ شنبه بیست و یکم تیر 1393 ] [ 12:5 ] [ مدیر سایت ]

بایدها و نبایدهای NGO ها

 تشکل هاي زيست محيطي

اغلب سازمان های غیر دولتی زیست محیطی، غیر تخصصی هستند و هنوز از اقداماتی كه باید انجام دهند بی اطلاع می باشند. ضعف در همكاری، تعامل و برقراری ارتباط با سایر سازمان ها، ضعف در مستند سازی و ارائه تجربیات موفق، محدود شدن سازمان ها تنها به انجام برنامه های نمادین و عدم اثرگذاری در تدوین برنامه های استانی، ضعف مدیریت مشاركتی درون سازمانی و ضعف دانش و مهارت لازم در اعضای تشکل ها از دیگر چالش هایی است كه نیازمند توجه بیشتر و توانمند سازی است.

حدود ۶۰۰ تشكل غیردولتی زیست محیطی ایران در راه توانمند سازی، با چالش هایی روبرو هستند كه برخی آنها به اختصار در این مقاله آورده شده است.


چالش های تشكل های زیست محیطی ایران در راه توانمند سازی

سازمان غیردولتی زیست محیطی با هدف جلب مشاركت مردمی و بالابردن سطح آگاهی های زیست محیطی جامعه و ایجاد یك نوع تعهد عمومی برای پایداری محیط زیست به وجود آمده اند و از آنجا كه برای رسیدن به توسعه پایدار، نقش مردم انكار ناپذیر است، در این میان نقش سازمان های غیردولتی برای جلب مشاركت های مردمی، نقشی كلیدی و حساس است. مشروعیت NGO های زیست محیطی در توانایی، دانایی، خرد جمعی، مشاركت دموكراتیك و تدوین برنامه عملی سازگارا با منابع انسانی و طبیعی نهفته است.

در سال های اخیر شاهد رشد چشم گیر شمار تشكل های غیردولتی زیست محیطی در ایران بودیم. آمارها حاكی از آن است كه تعداد NGO های زیست محیطی از ۲۰ تشكل در سال ۱۳۷۵، به ۱۵۰ تشكل در سال ۷۸ و در نهایت به بیش از ۵۸۰ تشكل در سال ۱۳۸۳ رسیده است. افزایش شمار NGO های زیست محیطی در سال های اخیر، نه از ایجاد بستری مناسب در جامعه برای جلب مشاركت های مردمی و فعالیت جامعه مدنی، بلكه نشأت گرفته از وضعیت نا به سامان و روند رو به رشد تخریب محیط زیست است.

با این اوصاف NGO های زیست محیطی رشد كمی خوبی داشته اند، اما رشد كیفی این تشكل ها نتوانسته است چون رشد كمی آنها منحنی رو به بالایی داشته باشد كه باید مورد بررسی قرار گیرد.

 

 

ضعف در تخصص

اغلب NGO های زیست محیطی، غیر تخصصی هستند و هنوز از اقداماتی كه باید انجام دهند بی اطلاع می باشند. ضعف در همكاری، تعامل و برقراری ارتباط با سایر NGO ها، ضعف در مستند سازی و ارائه تجربیات موفق، محدود شدن NGO ها تنها به انجام برنامه های نمادین و عدم اثرگذاری در تدوین برنامه های استانی، ضعف مدیریت مشاركتی درون NGO ها و ضعف دانش و مهارت لازم در اعضای NGO ها از دیگر چالش هایی است كه نیازمند توجه بیشتر و توانمند سازی است.

اطلاع رسانی

اطلاع رسانی یكی از موضوعات مهمی است كه علاوه بر اعلام موجودیت NGO ها برای تداوم فعالیت و جلوگیری از موازی كاری و سرعت بخشیدن به امور و جلب مشاركت و كمك های مردمی بسیار مهم تلقی می شود و می بایست بیش از پیش مورد توجه واقع شود.

ابهام در مرجع ثبت

مبهم بودن مرجع ثبت NGO های زیست محیطی یكی از چالش هایی است كه NGO ها را در مسیرشان با مشكل مواجه می سازد. در كشور ما مرجع مشخصی برای تصویب و نظارت و دادن اعتبارنامه NGO های زیست محیطی وجود ندارد و با آنها مانند احزاب سیاسی برخورد می شود و یا به رسمیت شناخته نمی شوند. اساسنامه های NGO های زیست محیطی برای ثبت به كمیسیون ماده ۱۲ قانون احزاب می رود و این در حالی است كه تشكل های زیست محیطی حزب نیستند. تدوین آئین نامه ثبت انجمن های زیست محیطی و وضع قوانین حمایت از NGO ها می تواند جایگاه قانونی این گروه ها را مشخص كند.

انحلال دفتر مشارکت های مردمی

دفتر مشاركت های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست تنها پل ارتباطی بین NGO ها و دولت است. و تلاش هایی كه این دفتر برای توانمند سازی تشكل های غیردولتی برداشته است، بر هیچ كس پوشیده نیست. با تصمیم سازمان مدیریت و برنامه ریزی كشور برای انحلال این دفتر، تنها كانال ارتباطی NGO های زیست محیطی و دولت برای همیشه از بین خواهد رفت و نمی توان آینده روشنی را برای NGO های زیست محیطی ترسیم كرد.

حمایت ناکافی در توسعه شبکه ها

تقویت سازمان های غیردولتی زیست محیطی به عنوان شركای فعال توسعه پایدار، یكی از عناوین مورد بحث در فصل ۲۷ دستور كار ۲۱ اجلاس ریو در سال ۱۹۹۲ است. این فصل اعتبار و اهمیت ویژه ای را برای سازمان های غیردولتی قائل است. در این فصل بر لزوم تشكیل شبكه به منظور تقویت سازمان های غیردولتی جهت مشاركت در برنامه های توسعه با ملاحظات زیست محیطی تاكید شده است. دستور كار ۲۱ به سازمان های دولتی توصیه می كند كه در ایجاد و تقویت شبكه های سازمان های غیردولتی همكاری لازم را بنمایند تا آنها بتوانند برنامه های آموزشی خود را به منظور توانمند سازی اعضای خود، طراحی و اجرا نمایند. جامعه مدنی ایران متاسفانه هنوز فاقد این حمایت هاست و تشكیل شبكه ملی هم نتوانسته به آن صورت گام چندان مهمی برای تقویت بنیه همكاری و تعامل بین NGO ها و چاره جویی برای رفع معضلات زیست محیطی بردارد. تا زمانی كه ساختار حقوقی مشخصی برای NGO ها مشخص نشود، هرگونه مشاركت مردمی در بخش محیط زیست با مشكل مواجه خواهد شد و عملاً كاری از پیش برده نمی شود.

عدم وابستگی به بودجه های دولتی و ایجاد بسترهای مناسب برای توانمند سازی NGO ها، دادن آزادی عمل به NGO ها برای فعالیت های آموزشی، اجتماعی و فرهنگی و به رسمیت شناختن NGO ها به عنوان نهادهای غیردولتی و غیرسیاسی می تواند تشكل های زیست محیطی را به مهم ترین اهرم های اجرایی در رفع مشكلات زیست محیطی جامعه بدل كند

ویژگی ها و شاخص های تشکل های غیردولتی


تشکل های غیردولتی برای فعالیت خود نیازمند فاکتورهایی هستند که این فاکتورها و ویژگی ها در صورتی که به طور کامل رعایت شوند در واقع تضمین کننده موفقیت و پایداری تشکل های غیردولتی نیز می باشند.

۱ - خود جوشی و نیاز طبیعی

 تشكلهای غیردولتی بنا بر نیاز طبیعی ناشی از شرایط فكری و محیطی، انگیزشها، خصوصیات و آرمانهای مشترك افراد و جامعه به صورت خودجوش به وجود می‌آیند.

۲ - تعهد و هدف مشترک

 افراد مؤسس تشكلهای غیردولتی دارای هدف مشترك هستند و سایر افرادی كه بعداً به عضویت این تشكلها درمی‌آیند، بر اساس هدف تعیین شده فعالیت می‌نمایند و نسبت به آن متعهد می‌باشند. لذا پایداری سازمان غیردولتی مبتنی بر استواری اهداف و استمرار آن خواهد بود.

 
۳ - قانونمندی

 تشكلهای غیردولتی دارای ضوابط، روابط و سازمان كار مشخص و تعریف شده می‌باشند. این قوانین الزاماً منطبق بر شرایط و مقتضیات هر سازمان غیردولتی است و می‌تواند دامنة متنوعی داشته باشد، اما این قوانین به هر شكل و از هر نوع كه باشد، اساساً مورد توافق جمعی قرار گرفته و افراد، خود را ملزم به رعایت آنها می‌دانند.

۴ - برنامه و فعالیت مشخص

 هر تشكل غیردولتی در راستای دستیابی به اهداف خود، دارای برنامه و موضوع فعالیت در یك بخش یا رشته مشخص می‌باشد كه ممكن است در طول زمان یا به دلیل ایجاد تحولات تازه اصلاح، تبدیل، تغییر و یا تحول پیدا كند. اما این تغییرات مسیر مشخص دارد و به مفهوم آشفتگی، بی‌برنامه‌بودن و نامشخص بودن موضوع نخواهد بود.

۵ - جلب مشارکت و عضویت

تشكل غیردولتی به دلیل دارا بودن ماهیت مردمی همواره در پی جلب مشاركت اعضای جدید برای دستیابی به قدرت عمل بیشتر و گسترش دامنه فعالیت و اثربخشی در موضوع فعالیت خود می‌باشد. بنابراین عضوگیری و پذیرش عضو جدید لازمه ایجاد و ادامه فعالیت سازمانهای غیردولتی است و هر عضو در سازمان دارای جایگاه، نقش و وظیفه مشخص می باشد.

۶ - هویت و شخصیت مستقل

 تشكلهای غیردولتی دارای شخصیت حقوقی و هویت مردمی می‌باشند و مدیریت آنها (تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی، سازمان كار و ارزیابی) مستقل از دولت و دستگاههای اجرایی است ـ گرچه تشكلهای غیردولتی و مجموعه دولت دارای ارتباط و تأثیرات متقابل می‌باشند.

۷ - مشارکت و مسئولیت پذیری

 هدف تشكلهای غیردولتی سودجویانه نیست. این سازمانها دارای اهداف فرهنگی و اجتماعی می‌باشند كه با مشاركت و مسئولیت‌پذیری اعضا تكوین می‌یابد و هر عضو خود را در اهداف و برنامه‌های آن سهیم و مسئول می داند.


تاثیرات حضور و فعالیت تشکل های غیردولتی در امور فرهنگی و اجتماعی

« اقتدار سازمانهای مردمی» كه از حس احترام و مقبولیت اجتماعی نشأت می‌گیرد ، معمولاً « حقوق» و « اختیاراتی» را در پی خواهد آورد. همین حقوق ویژه، پشتوانه‌ای خواهد شد كه تشكل بتواند با شجاعت و صراحت به صحنه آمده و انتظارات و خواسته‌های گروهی خود را مطرح سازد. جامعه نیز با استقبال از این حضور حق‌جویانه، فرصتهای لازم را برای فعالیت تشكل در عرصه‌های اجتماعی فراهم می‌آورد. در این میان، دست‌اندركاران و مسؤولان نیز ناچار به تبعیت از افكار عمومی خواهند بود و دیگر نمی‌توانند نسبت به خواسته‌های مردم مدارانه و حق‌طلبانه گروههای مردمی بی‌تفاوت باشند.

پس از اعطای امتیازات فوق، تشكل در صدد بهره‌گیری بیشتر از فرصتهای به دست آمده می‌باشد و بیش از پیش در عرصه‌ها حاضر می‌گردد. فعالیت محسوس و جدی تشكل قضاوت افكار عمومی را به سوی اعطای « اعتبار، شایستگی و صلاحیت» رهنمون می‌سازد و این جایگاه ویژه رفته رفته تشكلها را به عنوان عناصری اثربخش در جامعه مطرح می‌سازد.

 توجه به امتیازات و صلاحیت هایی كه جامعه برای تشكلهای غیردولتی قائل می شود، كاركرد اجتماعی تشكلها را بیش از پیش محسوس می‌گرداند؛ چنان كه امروزه، بسیاری از امور حل ناشدنی دستگاههای دولتی از طریق این سازمانها با سهولت تحقق می‌یابد. از این‌ رو، نقش دولت‌ها در ساماندهی و جهت بخشی به تشكلهای غیردولتی حائز اهمیتی جدی است.

نقاط قوّت و ضعف تشكلهای غیردولتی

 تجارب جهانی نشان می‌دهد كه ماهیت و كیفیت سازمانهای غیردولتی به میزان زیادی با هم تفاوت دارد. علی رغم این تنوع، برخی از نقاط قوت و ضعف مشترك شناسایی شده‌اند كه طبق تحقیق بانك جهانی نقاط قوت سازمان غیردولتی شامل موارد زیر می باشد:

- پیوندهای قوی توده ی مردم؛‌
- تخصص میدانی توسعه؛ 

- رویكرد جهت دار در روند توسعه؛
- روش شناسی و ابزار مشاركتی؛‌
- مسؤولیت دراز مدت و تأكید بر پایداری؛

عمومی ترین نقاط ضعف شناخته شده در این بخش هم عبارتند از :

- كارشناسی مالی و مدیریتی محدود؛
- ظرفیت مؤسسه‌ای محدود؛
- سطح پایین پایداری؛
- جدایی یا فقدان ارتباطات و یا هماهنگی میان سازمانی؛
 
- مداخلات جزیی
- عدم شناخت بافتهای گسترده‌تر اجتماعی یا اقتصادی


 
به طور خلاصه، جنبه‌های مثبت فعالیت سازمانهای غیردولتی كه آنها را جذاب می‌سازند، عبارتند از : مشاركت مردم، داشتن پیوندهایی با اجتماعات محلی و فهم مشكلات و نیازهای آنها.

از منظر جنبه‌های منفی،‌ عواملی كه از فعالیت سازمانهای غیردولتی در سطح محلی جلوگیری می‌كنند، عبارتند از : محدودیت در زمینه مدیریت، منابع مالی و فرصتهای افزایش سرمایه.

 

تهدیدهایی که فعالیت تشکل های غیر دولتی را به مخاطره می اندازد

1.        رشد فردگرایی

فردگرایی در همة ابعاد خود با روحیة مشاركت اجتماعی افراد در تضاد قرار می‌گیرد و تنها هنگامی بروز و ظهور می‌یابد كه به منافع فردی لطمة محسوسی وارد شود. نفس كار تشكل های غیردولتی بر مبنای كار جمعی است و تكروی و فردگرایی می تواند بزرگترین تهدید برای فعالیتی باشد كه بر مبنای كار گروهی برنامه ریزی شده است .

۲- احساس بی فایده بودن فعالیت اجتماعی

چنانچه غایت مشخص و نتیجة روشنی بر فعالیت اجتماعی مترتب نشود احساس یأس و انفعالی را در فرد ایجاد می‌كند كه انگیزة حركتهای بعدی را از او سلب می‌نماید. این نكته یكی از اساسی‌ترین موانع بر سر راه حركت و فعالیت اجتماعی می‌باشد امتناع برخی از نظامهای حاكم نسبت به تأمین خواسته‌های حركتهای اجتماعی نیز از جمله موارد تشدید كنندة مطلب فوق است.

 3- رشد منفعت‌گرایی شخصی

اصولاً حركت و فعالیت اجتماعی و سیاسی در بطن خود بر عناصری نظیر توجه به سرنوشت سایر افراد جامعه تكیه دارد و در نتیجه منافع شخصی در افق منافع اجتماعی كم رنگ می‌شود، لذا در صورت تأكید بر منفعت شخصی عناصر اصلی در حركت اجتماعی دچار لطمه می‌شود. لازم به ذكر است كه رشد فرهنگ پی‌گیری صرفاً منافع فردی تا حدود زیادی بر انگیزه‌های افراد در جامعه تأثیر گذاشته و ارزشهای اخلاقی صرفاً با محك منافع مادی سنجیده می‌شوند، لذا پدیده‌هایی نظیر كمك به تهیدستان یا احساس همدردی با اقشار ضعیف جامعه و سایر انگیزه‌هایی كه به عنوان عناصر اصلی در یك حركت اجتماعی قلمداد می‌شوند به صورتی مداوم تضعیف می‌گردد.

انشاالله با تدابیر انجام شده شاهد تغییراتی در یکی از تشکلهای زیست محیطی شهرستان خواهیم بود. قصد داریم تا از رشد فرد گرایی و احساس بی فایده بودن جلوگیری کنیم.

[ سه شنبه هفدهم تیر 1393 ] [ 11:20 ] [ مدیر سایت ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

جمعیت کویر سبز تشکل مردمی است.

..... در شهرستان کاشان ....
لینک های مفید
امکانات وب