منشور اخلاقی زیست محیطی جمعیت کویر سبز

هم اکنون که به جمع دوستداران محیط زیست قدم نهادم با خود عهد و پیمان می بندم که به موارد ذکر شده توجه کنم و خود را تا حد توان ملزم به موارد ذیل می نمایم :

۱- شناخت بیشتر محیط زیست و رعایت مواردی مثل (صرفه جویی در مصرف آب ، انرژی ، حمایت از حیات وحش ، حفاظت از درختان ، تفکیک زباله و ... .)

۲- اشاعه فرهنگ زیست محیطی به خانواده و اجتماع .

۳- خودداری از شکار حیوانات و تلاش برای ایجاد یک فرهنگ عمومی برای حمایت از حیوانات و پرندگان .

۴- کاشتن حداقل یک درخت در سال و ملزم کردن خود به حفظ و حراست از آن.

۵- حضورفعال درجلسات هفتگی جمعیت و ارائه نظر و پیشنهاد در راستای اهداف جمعیت .

۶- شرکت در اردوها ی  جمعیت درراستای شناخت جغرافیایی و اکو سیستم مناطق مختلف .

 پرداخت حق عضویت به منظور پشتیبانی و حمایت از اهداف و فعالیت های زیست محیطی جمعیت کویر سبز است.

به نام خدا

امروزه یکی از مهمترین عوامل مورد توجه در بحث های کارشناسی مربوط به محیط زیست آمایش سرزمین و ظرفیت تحمل محیط زیست و توجه به محدودیت های اکولوژیکی و محیطی می باشد.ظرفیت تحمل محیط (carring  capcity) یعنی یک قطعه از سرزمین تحمل حد شخصی از بارگذاری توسعه را دارد و از آن بیشتر نه تنها موجب زوال آن قطعه از سرزمین خواهد شد که آینده توسعه انجام شده و سرمایه های صرف شده را نیز به باد خواهد داد. یکی از کلیدی ترین نکات آمایش سرزمین هم همین ظرفیت تحمل محیط است. شاید اساسی ترین نکته در توسعه پایدار هم همین باشد یعنی عدم تجاوز از ظرفیت مجاز . از ما بهتران حدود 4 دهه است که به این مطلب پی برده اند آنها فهمیده اند که یک نوع خاک می تواند 10تن گندم در هکتار بدهد و نوعی دیگر 2 تن. آنها دیده اند که ازیک قطعه جنگل می شود سالی هشتاد تن و از قطعه ای دیگر 20تن در هکتار الوار برداشت کرد. آنها دیده اند که هزینه احداث جاده در یک نوع زمین ممکن است چندین برابر زمینی دیگر باشد و یا این که در یک قطعه از سرزمین شهرسازی غیرمنطقی باشد ، و....... . آنها با استفاده از روشهای مختلف، توانایی و تناسب نقاط مختلف کشورشان را برای کاربری های مختلف تعیین کرده اند و با در نظر گرفتن نیازهای اقتصادی و اجتماعی شان بهترین نوع توسعه و حد مناسب آن را مشخص کرده اند و در نتیجه تداوم و استمرار کسب سود و درآمد از سرزمینشان را تضمین کرده اند. آمایش سرزمین هم درست همین کار را می کند یعنی می گوید از هر بخش از سرزمین چه استفاده ای باید بشود و بعد از آن هم می گوید چه اندازه از توسعه مجاز است . آمایش سرزمین مشخص می کند کجا باید کشاورزی شود، کجا برای توسعه صنعتی مناسب است ، کجا به درد شهرسازی می خورد و..... . در کشورهایی که امایش سرزمین انجام داده اند مهمترین گام به سوی توسعه پایدار برداشته شده است یعنی توسعه و شیوه آن به حدی است که همواره می تواند ادامه داشته باشد و نسل های بعدی را با منابع تحلیل رفته مواجه نسازد. تازه بعد از آمایش سرزمین هم تدابیر و روشهای مختلف اجرایی و مطالعاتی را به کار می گیرند تا محیط زیست به بهترین نحو حفظ شده و طبیعت کمترین آسیب را ببیند. اهل فن آمایش را اینگونه تعریف کرده اند:

تنظیم رابطه بین انسان، سرزمین و فعالیت های انسان در سرزمین به منظور بهره برداری درخور و پایدار از جمیع امکانات انسانی و فضایی سرزمین در جهت بهبود وضعیت مادی و معنوی اجتماع در طول زمان .باید گفت که آمایش سرزمین دانش و روشهای خاص خود را دارد. و علیرغم آسان بودن مفهوم آن ،سلیقه ای و من درآوردی نیست.

روند رو به رشد تشکل های زیست محیطی که نمایانگر دغدغه سلامت کره زمین و از اصول و قواعد مردسالاری است، در جامعه امروزی ضرورت انکار ناپذیر است. این جملات را بارها خوانده ونوشته ایم و بدان اعتقاد داریم. نیاز به وجود سازمانی فراگیر یا شبکه ای برای برقراری هماهنگی ، ارتباط و توانمندسازی تشکلها نیز بر همه آشکار است.

به راستی هوادار محیط زیست کیست و چه مسئولیتی دارد؟

آیا ما پایبند به اصول و عقاید زیست محیطی خود هستیم؟

 برای دستیابی به این اصول چقدر تلاش می کنیم؟

 ما در تشکلی که عضو آن هستیم و با وقوف و آگاهی از مسائل و مشکلاتی نظیر عدم مکان مناسب برای تشکل ، مشکلات مالی، مقررات دست و پاگیر ، فقدان قانونی جامع ، ضعف مدیریت و دیگر معضلات اجتماعی وارد عرصه فعالیت شده ایم .

 چگونه ایفای نقش می کنیم؟

 به راستی بهانه های زیادی برای انفعال ، سکوت و مسئولیت گریزی وجود دارد.

 ولی آیا نباید برای از بین بردن این مشکلات تلاش مضاعف داشت؟

البته که چرا . بدیهی است برای غنیمت بخشیدن به آرزوها و ایده آل های زیست محیطی خود راهی دراز ، پر پیچ و خم را در پیش داریم و تنها با عشق و صبوری می توان آن را پیمود که به واقع در طریق عشق،امن و آسایش بلاست . تو دست سبز ما در این دوران زر و زور که طبیعت پاکمان برای سودجویی عده ای قلیل تخریب و به یغما می رود ، با کوله باری از جلوه های غرور انگیز نوعدوستی که در طول تاریخ این سرزمین جریان داشته است ، این واژه را تعریفی جدید بخشیده ای و برای برقراری عدالت بین نسل حاضر و نسل های آتی به پا خاسته ای ، تو با تکیه بر فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی ، هدفی مقدس را  برگزیده ای تا در توسعه انسانی نقش موثری داشته باشی. تو با این انتخاب در مقابل خود ، خانواده ، مردم و حتی نسل های آینده مسئول هستی و نقشی شناخته شده و انکار ناپذیر در جهان امروز را داری ، تاریخ در این باره به قضاوت خواهد نشست . دستهای گرمت را می فشاریم و یادآور می شویم که دنیای آینده متعلق به نهادهای مردمی است و سلامت زمینی که دنیای آینده بدان وابسته است در گرو فعالیت های خالصانه تو و امثال توست.

تهیه کننده :خانم حمیدی عضو هیئت مدیره جمعیت کویر سبز

روز درختكاري

درختان همواره در زندگي بشر موثر بوده اند. قرنهاست كه آدمي در سايه شاخسارشان از شدت گرما و تابش خورشيد در امان مانده واز ميوه هاي الوان و شيرينشان بهره مند گشته است. آواي پرندگان كه در لابلاي شاخسارشان ماوا گزيده اند روح و جانش را صفا بخشيده و قلب وي را مملو از خوشي و شادابي نموده است. در دل زمستان سرد نيز بار ديگر به مدد هيمه اي كه از تنه درختان فراهم آورده و آتشي كه از آن افروخته سرما و يخبندان را تاب آورده و با آنها دست و پنجه نرم كرده است .و بار ديگر اين شكوفه هاي زيباي درختانند كه به او نويد فرارسيدن بهاري دل انگيز را مي دهند.

به اين ترتيب بهره منديهايي كه از درختان عايد بشر مي گردد بيشماراست و اگر درختان را نعمات الهي بدانيم سخني به گزاف نگفته ايم.شايد به همين دليل است كه انسانهايي فرهيخته نظير شعرا و بزرگان و اساتيد در زمينه ادبيات و نيز پيشوايان و بزرگان ديني همواره آنرا مد نظر قرار داده و بدان توجه نموده اند.

چنانچه سعدي شاعر بزرگ ايراني در اين زمينه مي گويد :

هر ورقش دفتري است معرفت كردگار         برگ درختان سبز در نظر هوشيار